Polis zorakılığına son qoymalıyıq! YAZI

Görün nə günə qalmışıq ki, “Qəbələ”nin bütün proqnozları alt-üst edib tarixində ilk dəfə pley-offa yüksəlməsindən ağızdolusu bəhs edib, pley-off şanslarını dəyərləndirmək əvəzinə baş redaktordan “polis özbaşınalığının qarşısını almağın yollarından yaz” tapşırığını alıram. Adama deyərlər, ay kişi, futbol hara, polis hara? İdman jurnalistisən, top dalınca qaçanlardan, 90 dəqiqə meydanda yaşananlardan yaz, “poqon”la, dəyənəklə nə işin var? O haqda yazmaq üçün gərək beynin təmiz ola, iyrəncilikləri görməyəsən. Matç başa çatandan sonra Azərbaycan polisi silahsız, gücsüz vətəndaşı döyür, söyür, ayaq altına atıb təpikləyirsə, buna göz yummaq mümkünsüzdü. Sabah sinəsinə polis təpiyi dəyənin yerində yaxınlarım, hətta özüm də ola bilərəm. Məgər gecə saat 12-də səsini ucaldıb yaxınlıqdakı binalarda yaşayanları narahat edən azarkeşi sakitləşdirməyin yolu onu sillələməkdi? Qolunu burub, maşına basmaqdı? Hanı qanun, hanı ədalət? Bəlkə qanunvericilikdə “qaydanı pozan təpiklənsin” deyə bənd var, xəbərimiz yoxdu. Cümə axşamı “Bakcell Arena”nın ətrafında harınlamış polis dəstəsinin etdikləri insanlıq çərçivəsinə sığmır. Təbii, əlimizdən yazmaqdan başqa heç nə gəlmir. İğtişaş zamanı səsini çıxarırsan, bölmə ilə hədələyirlər. Əlinə telefon alıb yaşananları lentə almaq istəyirsən, telefon qarışıq adamın özünü yox edirlər. Odu ki, gücümüz ancaq sözləri bir-birinin dalına qoşmağa çatır. Bəlkə “yuxarılar”ın gözünə sataşar, qulağına çatar və qeydlərdən dərs çıxararlar. Ümumiyyətlə polisləri stadionlardan yox etmək lazımdı. 90 faizinin futbolun nə olduğunu bilməyən poqon ordusu arenalara lotuluq etməyə, kiməsə “ilişib” bölməyə aparmağa gəlir. Asayişi qorumaq-zad boş şeydi. Azğınları necə susdurmalı? Zorakılığa necə yox deməli? Müxtəlif yollar var, reallaşmasına çalışmaq lazımdı.

Polisdən imtina, yaşasın Azrbaycan əsgəri!

İlk sual: bu boyda ölkədə asayişi qoruyan güc strukturu tək polisdimi? Xeyr! İstər millinin, istərsə də klubların beynəlxalq arenalardakı çıxışı zamanı dəfərlərlə Daxili Qoşunların əsgərlərinə rast gəlmişik. Polisdən gücdə, qüvvədə tərbiyədə, nizam-intizamda qat-qat üstün əsgərlərə. Qarşıdurma yaranıb aranı sakitləşdirmək haqda düşünüblər, qan tökülüb insani keyfiyyətlərini nümayiş etdiriblər. Çünki onlar da kiminsə tabeçiliyi altında xidmət edir. Onlar da azarkeş kimi, müəyyən vaxt ərzində işini görməyə çalışır. Onlar üçün lotuluq etmək, güc göstərmək briqadada, bölükdə qalır. “İşıqlı dünyaya” çıxdılarsa, olurlar dilsiz-ağızsız. Əllərində bölməyə aparıb “dəri soymaq” kimi arqument yoxdu deyə, günahkarı başa salmağa, yol göstərməyə çalışırlar. Əsgər əmri bir yerdən alır. Əmri pozsa, beli qırılacaq. Polisin izə 100 nəfər əmr verəni var. Kimisə döyüb-söyəndə belə, ona “gözün üstə qaşın var” deyən olmur. Adını da qoyurlar ki, filankəs polisi təhqir etdi, cavab qaytardı, nə bilim nə. Belə əcəb edib, əlinin içindən gəlib. Sən azarkeşə “zəhmət olmasa, yerinizə əyləşin” əvəzinə, “ayə, qara gədə, otur yerinə” deyəndə, cavabını 10 qat artıqlaması ilə alacaqsan. Xülasə, stadionlarda asayişin qorunması polisin əlindən alınıb Daxili Qoşunların ixtiyarına verilməlidi. Belədə, fanatlar da əsgərə hörmət edər, sözündən çıxmaz.  Polislərdən o qədər iyrənciliklər görülüb ki, azarkeş “poqon”un sözünü uda bilmir. Və bu da böyük qalmaqala gətirib çıxarır. Hətta əsgərlər olmasa belə, avrokubok görüşləri zamanı klublar hansısa mühafizə şirkəti(lər)inin xidmətindən yararlana bilər. Məgər 10 min tərəfdarın qarşısını almaq üçün 200-300 mühafizəçi bəy emir? İnanın, polislər stadionlardan yox olsa, azarkeş də sakitləşəcək, hansısa irada “baş üstə” deyib yerində də əyləşəcək. Öz aramızdı, sözü də söz kimi deməyin yolu var axı.

“Yuxarılara” məktub

Bu ölkənin suyundandı, havasından, ya nəyindənsə, vəzifədə olan birini susdurmaq üçün mütləq ki, kiminsə adı ilə hədələməlisən. Məktubla, telefon zəngi ilə, şəxsi görüşlə, bir sözlə hansısa üsullarla. İkinci və ən ideal yol da məhz polis özbaşınalığının qarşısını almaq üçün “yuxarılara” üz tutmaqdı. Deməli, neçə illərdi “poqonlular”ın etdiyi vəhşiliklərin video və şəkillərini yığırsan bir yerə. Bir neçə fan-klubun üzvlərinin imzası toplanan müraciətləri də qoyursan onun üstünə, ya Allah, göndərirsən hara lazımdı, ora. Bir nüsxəsini AFFA prezidenti Rövnəq Abdullayevə, digərini Daxili İşlər Nazirliyinin rəhbəri Ramil Usubova, ən gözəgəlimlisini də ölkə başçısına, ən pis halda, xanımına. Soruşursan ki, çox hörmətli başbilənlər, futbola baxmağa gələn dinc əhalinin günahı nədi ki, dəyənəklər başımızda sınır. Yazırsan ki, hər fürsətdə azarkeşlərin stadiona gəlməməsindən bəhs edən Rövnəq Abdullayev, videolara diqqətlə baxın, görün polis azarkeşi göyə qaldırıb yerə necə çırpır. Soruşursan ki, polisə hər cür ixtiyar verən Ramil Usubov, sabah bu çəkilişləri İlham Əliyev görüb sizdən hesab sorsa, Azadlıq prospektində bina yananda prezidentin qarışında düşdüyünüz vəziyyət yadınıza gələcək? Bəlkə bu yolla amansızların, azğınların qarşısı alınar, dinc əhaliyə düşmən kimi baxılmaz. Jurnalistin əlindən telefonu alınmaz, bölmə ilə hədələnməz. Yeri gələndə, elə biz özümüz də səs toplayıb, imza atıb müraciət edə bilərik. Təzyiqə məruz qalan tək azarkeş deyil ki...

Çəkilişləri siyasi saytlara ötürək?

Hə, keçək ən bəsit yola. Razılaşaq ki, idman saytlarına ölkə rəhbərliyi səviyyəsində ciddi nəzarət yoxdu. Yalnız hansısa böyük tədbirlər zamanı əlaltılar portalllara göz gəzdirir, lazım olan məlumatları “yuxarılara” çatdırır. Odu ki, srağagün çəkilən şəkil və videoları siyasi saytlarda çalışan həmkarlarımıza ötürmək olar. Yerləşdirsinlər, “yağlı” başlıq da qoysunlar ki, görməyənlərin gözü açılsın. İdman saytlarının gündəlik müştərisi ən yaxşı halda, 5-7 min nəfərdisə, siyasi mətbuat bizi 2-3, bəlkə də, 5 dəfə qabaqlayır. Yəni, həm oxucu kütləsi çoxdu, həm də ciddi nəzarət var. Qoy futbolla bir qram da maraqlanmayan əhali də stadionlarda nələrin yaşandığını görsün, AÇ-2020-yə ev sahibliyi edəcəyimizə görə fəxr edən ölkə rəhbərliyi bu oyun növünün gözdən necə salındığını bilsin. Çətindi, ancaq mümkünsüz deyil. Uzağı başlayana kimidi, davamı gələcək. Ondan sonra polis sənə “sən” yox, “siz” deyə müraciət etməsə, mənə nə deyirsən, de.

HƏBİB, “Futbol+”