DOST TƏBRİKİ

Klubda (özü də “Bakı” kimi), millidə işləyəndə adamın “dostu”, tanışı, hər gün bir süfrəni bölüşdüyü, sağlığıva badə qaldıran, zəng vurub nəyisə xahiş edən çox olur. Amma sıravi jurnalist olanda, “dost”ların da, tanışların da, zəng vuranların da, maraqlananların da sayı xeyli aşağı düşür. Məhz həmin günlərdə hansı dostun dırnaq içərisində, hansınınsa DOST kimi yazıldığına canlı şahid olursan.

Azərbaycan futbolunda dost deyə biləcəyim 3 məşqçi var ki, bu gün (8 aprel) onlardan birinin - Yaşar Vahabzadənin 60 yaşı tamam olur.

1996-cı ildə iyulun 17-də “Neftçi” - “Lokomotiv” (Sofiya, Bolqarıstan) oyununun sonlarında vurduğu dəqiq zərbə ilə mən də daxil stadiona toplaşmış minlərlə azarkeşi ayağa qaldıran Yaşar Vahabzadə haqda 24 il sonra qısa bir DOST TƏBRİKİ yazacağım ağlıma gəlməzdi.

Jurnalistikanın ən müsbət cəhətlərindən biri uşaq vaxtı bizim üçün əlçatmaz olan insanların illər sonra əlçatan olmasıdı. İllər çox şeyi dəyişsə də, hər şeyi dəyişmir.

Mənim üçün o, bu gün də 24 il öncəki Yaşar Vahabzadədi. U-21 millimizin baş məşqçisi kimi Rusiyanı Bakıda darmadağın edəndə də, səfərdən həmin rəqibdən xal alanda da, İslam Oyunlarının qalibi olanda da, kimlərinsə güdazına gedib U-21-dən ayrılanda da, işsiz qalanda da Yaşar Vahabzadə hər zaman eyni adam olub.

Feysbukda bəzən dostlar, həmkarlar zarafatca Vahabzadənin vəkili də deyiblər. Problem deyil, təki Allah hər kəsə Yaşar Vahabzadə kimi dostun vəkilliyini etməyi qismət eləsin. Məncə, insan dost saydığını müdafiə etməyə, haqqını qorumağa borcludu. Kim nə deyir desin, mənim üçün Yaşar Vahabzadə Azərbaycan futbolunda iz qoyub, istər futbolçu, istərsə də məşqçi kimi. Və əminəm, o, hələ Azərbaycan futbolunda sözünü deyəcək.

Yaşar müəllim, ad gününüz mübarək, 100 yaşayın. Tezliklə sorağınız “Kəpəz”lə birgə əvvəlcə Premyer Liqadan, daha sonra Avrokuboklardan gəlsin. Jurnalist kimi olmasa da, bir gün dost kimi sizə “Milli komandamızın baş məşqçisi” kimi müracət edəcəyimə əminəm...

İBRAHİM